Μίλα μου

Μίλα μου. Κουράστηκαν τα χέρια μου να γράφουν. Μίλα μου. Μόνο στόμα έχουμε και λίγες λέξεις. Μίλα μου. Πες μου ξανά πως σε λένε και ποιό φαγητό σου αρέσει. Πες μου μία αστεία ιστορία. Μίλα μου. Κουράστηκα να κάνω σενάρια. Θέλω μία αλήθεια. Βρες τη. Να μου την πεις. Μϊλα μου. Θέλω να σε μάθω. Μίλα μου. Τι είναι εκεί μέσα, τι αγαπώ, τι θέλω κάθε βράδυ. Μίλα μου. Με κούρασε η μουσική. Μου έλειψε η φωνή σου. Θα προσπαθώ να καταλαβαίνω και να λέω ναι. Μίλα μου. Έλα να φτιάξουμε μυστικά. Μίλα μου. Δεν θέλω άλλο να μην ξέρω. Μίλα μου. Να βρούμε μία συζήτηση να κάνουμε. Έτσι αγαπιούνται οι άνθρωποι, με τα λόγια, και μετά με το σώμα. Μίλα μου. Δεν θέλω να μην είμαι εκεί. Δεν θέλω να παριστάνω ότι μπορώ και να μην είμαι. Μίλα μου. Η σιωπή τεντώνει το σχοινί και φοβάμαι. Δώσε μου λέξεις να το φτιάξω δυνατό. Μίλα μου για να μπορούμε κάποτε να μην χρειαζόμαστε λέξεις. Για να μάθουμε τι μπορούμε να κάνουμε με τα μάτια. Μίλα μου.

Τα τελευταία βράδια πληκτρολογώ διάφορες λέξεις στο google και διαβάζω τους επίσημους ορισμούς. Όχι τις δύσκολες, τις απλές. Τις αναγκαίες. Πολλές φορές διάβασα για τα λουλούδια όπως και για τα καιρικά φαινόμενα. Με γοήτευσε ο τυφώνας γιατί η θάλασσα γίνεται άσπρη σαν χιόνι. Με γοήτευσε και το ρήμα ''ανθίζω'' ίσως λόγω εποχής. Με προβληματίζει που στη δουλειά μου έχω αρχίσει και ξεχνάω, συνεπώς δεν διακρίνομαι για τον επαγγελματισμό μου τελευταία. Θα το ξαναβρώ και ζητώ λίγη κατανόηση. Αυτά είναι τα νέα μου. Δεν έχω άλλα. Ονειρεύομαι το επόμενο ταξίδι, αγχώνομαι πάλι φρικτά, ακούω διάφορα καταστροφικά σενάρια, κοιμάμαι ανήσυχα, θα πάω στο γιατρό την Παρασκευή, και όλα έχουν πάρει το δρόμο τους. Καμιά φορά με ψάχνω μέσα σε όλα αυτά αλλά ευτυχώς κάτι γίνεται και επαναπροσδιορίζομαι. Έχω βρει μία συχνότητα που θέλω να εκπέμπω, είμαι πιά σταθερή σε αυτό. Δεν αποκλίνω, δεν ταλαντεύομαι και αυτό είναι μεγάλη ανακούφιση. Ξέρω τι λέω, ξέρω τι κάνω, έχω προτεραιότητες και φροντίζω να τις διατηρώ. Όλα ξεκίνησαν όταν κατάφερα να παραδεχτώ ότι δεν θα καταφέρω τα πάντα. Ή κάπως έτσι. Δεν είμαι τέλεια, δεν είμαι δυνατή, δεν είμαι ίσως τίποτα απο όλα αυτά που άρεσε στον κόσμο να βλέπει σε μένα. Που τους βόλευε μάλλον. Τέλοσπάντων... Διαβάζω ένα τέλειο βιβλίο, ευχαριστώ που μου το πήρες, νιώθω ότι ξέρω τι θα κάνω, ξέρω με ποιόν θέλω να είμαι ερωτευμένη για πάντα, ξέρω να φτιάχνω τέλειες πατάτες φούρνου, ξέρω ότι θέλω να μαθαίνω περισσότερα. Συνέχεια. Αυτό.