xrysfish

Εκείνη η πολυθρόνα φταίει για όλα. Ποτέ δεν ήταν φιλόξενη, να κάτσεις και να μείνεις μία δύο ζωές. Ήταν σκισμένη, σπασμένη, και άβολη. Ήθελα να την πετάξω, ίσως και να χοροπηδούσα πάνω της αν ποτέ την κατεβάζαμε δίπλα στον κάδο. Να την κάνω χίλια δέκαδύο κομματάκια. Και αφού δεν ήθελες να πάρουμε άλλη θα καθόμασταν στο κρεββάτι. Κάτι θα γλιτώναμε. Λένε ότι αν οι άνθρωποι αγγίζονται όταν τσακώνονται, εκτονώνεται πολύ γρηγορότερα η ένταση και τα βρίσκουν γλιτώνοντας καταστάσεις ανεπανόρθωτες.Θα μας έμενε ίσως χώρος για να βάλουμε χριστουγεννιάτικο δέντρο. Που λες το κρεββάτι εκείνο, αντιπαθέστατο κι αυτό. Παλιό, εφηβικό, ξένο μέσα στο σαλόνι. Και αυτό το στρώμα που είχε βουλιάξει σε 15 μεριές. Και όχι δε λέω, άπειρες φορές κοιμήθηκα εκεί, προσέφερε μία αξιοσημείωτη ασφάλεια, πράγμα περίεργο για έπιπλο. Αλλά ήθελα έναν καναπέ. Έναν καναπέ για όλους μας. Για εμάς και αυτούς που μας αγαπούν. Κι αν είχα χαζέψει καναπέδες. Που με έχανες που με έβρισκες με έναν κατάλογο ΙΚΕΑ να προσπαθώ να τακτοποιήσω το χάος. Πως να κάνω χωρίο με έναν ερασιτέχνη ρακοσυλλέκτη... Ράφια, ραφάκια βιβλιοθήκες, παπουτσοθήκες... Ότι μπορούσα, για να μην πετάξω όσα ήθελα. Και αυτή η μαλακία μου μην ξεμείνεις από κάλτσες και εσώρουχα. Λες και ξεμένουν οι άνθρωποι από αυτά. Αλλά ήξερα ποιά είναι τα καλά και ήθελα να έχεις τα καλά. Όχι τα φτηνά, όχι τα ανθυγιεινά. Να είναι όλα βαμβακερά. Και όχι παράπονο δεν έχω, ανταπέδιδες αυτή τη φροντίδα όπως μπορούσες. Μα οι άνθρωποι μεγαλώνουν, και πληγώνονται από τα γεγονότα, απο τη ζωή. Και αλλάζουν. Και βιώνουν συμπαντικές αδικίες και ανείπωτο πόνο. Και αλλάζουν. Και φωνάζουν και ξεσπούν και βαριούνται και όλα μπορούν να τα απαλύνουν αν θέλουν. Λες και όταν σου έλεγα να προσέχεις τι τρως και να φοράς το κράνος σου ήμουν μέρος κάποιας μοχθηρής συνομωσίας που είχε σκοπό να σε καταστρέψει και να είσαι κάποιος άλλος απο φανατικός (και φανταστικός θα έλεγα) καπνιστής/ καταναλωτής junk και κασκαντέρ με σκούτερ. Αχ. 

Πριν λίγο καιρό ήταν ο Nesbo στην Αθήνα και μίλησε για τους θαυμαστές του στο Μέγαρο Μουσικής. Ελπίζω να πήγες. Θα άξιζε.

ΥΓ: Αυτό το βαζάκι που είναι δίπλα στους καφέδες με μία πορτοκαλί σκόνη που λέει turmeric είναι κουρκουμάς και όταν φτιάχνεις κάτι με σάλτσα να το βάζεις. Κάνει πολύ καλό και είναι άγευστο. 

ΥΓ: Μόλις σκέφτηκα ότι αν στο έλεγα αυτό με μήνυμα θα με έπαιρνες τηλέφωνο και θα έλεγες ''Έλα κουρκουμά!!'' και γελάω μόνη μου.