Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2009


Ενα αφτιασίδωτο χαμόγελο είναι η αιτία για να αλλάξει μία στιγμή, το μάτι ενός ανθρώπου είναι η αιτία για να φυλακιστεί αιώνια σε ένα φιλμ.
Απο τα σπάνια (πια) χαμόγελα που φιλοξενούν οι ζωές μας. Απο τα χαμόγελα που του χρωστάω και όταν καμιά φορά τα βλέπει τρέχει να τα φωτογραφίσει. Αυτά, τα αφτιασίδωτα, τα χωρίς μακιγιάζ και στημένη πόζα. Της απογευματινής βλακείας για να ξεχάσουμε το 8ωρο του θανάτου που προηγήθηκε. Αυτά που δεν χρειάζονται κανένα πρόλογο. Τα αληθινά.
.
.
.
Ευχαριστίες στον Μάνο που κάνει τα θαύματα με τους φακούς του

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009

Είμαι ένα βαθιά συμπλεγματικό άτομο. Δεν ξέρω αν είσαι όμορφος ή άσχημος, ξέρω ότι κάποιες φορές θέλω να περπατάμε δίπλα δίπλα σε σκοτεινές γειτονιές και να βρέχει. Θέλω στις γιορτές να πίνουμε και μετά να βγάζουμε ημίγυμνες φωτογραφίες ορκιζόμενοι ότι θα μείνουν για πάντα στο συρτάρι. Θέλω να με αφήνεις πάντα να επιστρέφω σπίτι μου και να κοιμάμαι με την απουσία. Αυτή που διώχνω κάθε πρωί και κάθε βράδυ παραδέχομαι. Δεν ξέρεις τι είμαι και δεν θέλω να μάθεις. Δίκαιο ή άδικο δεν με απασχολεί. Απλά μείνε χωρίς να ρωτάς. Δεν ζητάω, μη ζητάς. Τα βράδια δεν είναι για μας. Είναι για μένα και ότι λείπει απο μένα. Βασικό συστατικό της υποστασης μου θα σου πω, αλλά δεν θα καταλάβεις. Θα είρωνευτείς, θα κάνεις πως φεύγεις και θα με αφήσεις απολαυστικά να νιώσω ξανά αυτή την απουσία. Του πιό αγαπημένου αγγίγματος και του αρώματος της μάνας μου. Μάταια θα ξαναβρισκόμαστε προσπαθώντας να αποδείξω ότι είμαι ένας κανονικός άνθρωπος που βολεύεται εύκολα με αγάπες και κανονικές αγκαλιές. Θα ήθελα να ήταν έτσι να το ξέρεις. Αλλά το ζητούμενο μου είναι πάντα μακριά μου. Σε άλλη ήπειρο, που ούτε καν έχουμε τις ίδιες νύχτες, ούτε καν την ίδια μέρα στο ημερολόγιο. Και ο καθένας το δικό του φεγγάρι.
Γι'αυτό σου λέω, θέλω να πάω σπίτι μου.

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008


.
.
.

Ένα φτηνό στολίδι, να με χαζεύουν τα παιδιά, να αντανακλούν τα φώτα πάνω μου, να με προστατεύει η μαμά.

.
.
.

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

.
.
.
.
Ταχέως αναβοσβηνόμενων λαμπτήρων υποβασταζόμενοι τρέχουμε στα στενά. Λαλίστατα τέρατα βολτάρουν στα όνειρα μας αφηγώντας αρχαία φονικά. Χάπια χρωματιστά σερβιρισμένα με δημητριακά ολικής αλέσεως για βιταμίνες και παραισθήσεις. 22 λεπτεπίλεπτα δάκρυα επιμελώς σφουγγισμένα με μεταξωτό μαντήλι κάτω απο μάτια φαγωμένα απο γαλανόλευκους κυνόδοντες. Τα τελευταία για καληνύχτα.
.
- το χρονικό του φόβου -
.
ή όχι
.
.
.

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008


Ο άνθρωπος που αγαπώ έχει άσπρες τρίχες ανάμεσα στις καστανές, φοράει άσχημα γυαλιά ηλίου και κασμιρένια σακάκια, κρατάει πάντα ομπρέλα ακόμα και στο ψιλόβροχο. Περπατάει με σιγουριά και καμιά φορά βάζει αδιάφορα τα χέρια στις τσέπες. Ακούει κλασσική μουσική και δεν πηγαίνει ποτέ θέατρο. Του αρέσουν τα ακριβά εστιατόρια και αναζητά ησυχία στα ταξίδια του σε όλο τον κόσμο. Λατρεύει τα χαμόγελα, έστω και ψεύτικα αλλά κυρίως αυτά που εξυπηρετούν τους σκοπούς του. Γράφει πάντα κάρτες στα δώρα και αφιερώσεις στα βιβλία που χαρίζει. Ζητάει πολλές φορές να μη δει κανέναν λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Στην πρώτη θέση της καρδιάς του βρίσκεται μία πολυεθνική. Πίνει πάντα τζιν τόνικ και αδιαφορεί για τα αλκοτέστ. Μιλάει στη μαμά του όπως μιλάει στους κολλητούς του. Θα σου πει πολλές ιστορίες για τα σχολικά του και τα φοιτητικά του χρόνια σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια αντίστοιχα. Τα πάντα θα τα αφηγηθεί με τον τρόπο ενός πεντάχρονου τραβώντας φωνήεντα και μπερδεύοντας έννοιες. Ταυτίζεται με ανθρώπους και νοιάζεται χωρίς απαραίτητα να το δείχνει. Τα βιβλία που θα σου προτείνει πέραν των κλασσικών δεν έχουν ίχνος φαντασίας και συνήθως θα ασχολούνται με οικονομικά-τεχνολογικά θέματα. Δεν τσακώνεται ποτέ, απαντάει ευγενικά σε όλες τις ερωτήσεις αλλά μπορεί ευχάριστα να σε σφάξει με το γάντι. Όταν κάνει λάθος, απλά κρύβεται. Διαθέτει πεντακάθαρο πρόσωπο και στην προηγούμενη ζωή του θα διαφήμιζε πουκάμισα. Μπορεί να τετραγωνίζει τα πάντα και να δίνει ξεκάθαρες λύσεις που καστίζουν πολλά χαρτονομίσματα. Επίσης μπορεί να διαλέξει γραβάτες για όλες τις περιστάσεις. Υποστηρίζει κατα καιρούς ότι κυνηγάει την ευτυχία μεσά απο τη μονάδα του και μόνο.
Μην θεωρήσετε ελάττωμα μία ουλή στο κέντρο της μέσης. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταφορά του απο τον εγκέφαλο στο μυοκάρδιο. Δύσκολος στην προσαρμογή και στη διαχείρηση συναισθημάτων.

Ακούει σε πολλά ονόματα. Μα κυρίως στο Κύριε συνοδευόμενο με το επίθετο του.


(και αυτή είναι μία ανάρτηση χωρίς αποφθεγματικό τέλος)