ΤΟ SOUNDTRACK TOY ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΜΟΥ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΟΣ,
ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΟΣ ΑΠ΄ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΡΟΖ
ΠΙΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΩΒ ΣΟΥ
ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΩΒ ΣΟΥ ΠΙΟ ΘΛΙΜΜΕΝΟΣ.

ΑΡΛΕΤΑ

ΠΩΣ ΝΟΙΩΘΩ ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΟΙΤΑΩ...ROUND 1

ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΜΕ 2,500 ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΩΣ ΝΟΙΩΘΩ ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΟΙΤΑΩ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΑΝΤΑΠΕΔΩΣΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΙΧΕΣ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ..΄ΩΡΑΙΑ΄

Ε ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΥΤΗ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΩ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΠΕΡΙΟΡΙΣΑ ΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΣΕ ΜΙΣΟ ΧΕΙΜΩΝΑ, ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΒΙΑΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. Ο ΜΙΣΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΗΤΑΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ... ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΝ. ΕΙΧΕ ΩΡΑΙΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΣΥΧΑΖΕ ΠΟΤΕ, ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ. ΕΙΧΕ ΠΡΩΙΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΚΑΙ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΑ ΝΑ ΖΗΤΑΣ ΧΑΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ. ΗΤΑΝ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ ΤΟ ΜΩΒ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΜΙΣΟΥΣΑ. ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΒΛΕΠΑ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΩΡΕΣ ΤΟ ΖΗΛΕΥΑ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΞΑΝΑΦΟΡΕΣΕΣ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΖΗΤΩ. ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΞΑΝΑΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΔΙΠΛΩΝΕΝΟ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ. ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΙΣΤΑ ΕΚΕΙ ΜΑΚΡΙΑ. ΑΓΑΠΑΩ ΤΟ ΜΩΒ ΠΟΥΛΟΒΕΡ ΣΟΥ.

ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ Ο ΗΛΙΟΣ ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΖΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΟΥ. ΚΑΘΕ ΧΙΛΙΟΣΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΚΤΗΤΙΚΑ ΝΟΙΩΘΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ. ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΝΥΧΤΕΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΑΚΟΜΑ ΕΙΧΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ.

ΣΕ ΚΟΙΤΑΖΑ ΝΑ ΠΛΑΤΣΟΥΡΙΖΕΙΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΩ PAUSE ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ. ΝΑ ΖΗΣΩ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΙΡΚΟΥΑΖ ΝΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΑΓΙΟ ΣΟΥ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΩ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΦΙΛΤΡΑΡΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΛΟΝΗΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΣΟΥ. ΑΥΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΜΑΖΙ. ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΩ ΕΤΣΙ... ΤΟ ΑΝΑΙΡΕΣΑ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ΜΕΤΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΤΑ ΜΕ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙ...ΜΟΥ ΚΑΡΦΩΝΕΤΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ ΑΡΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ. ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΨΑΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ. ΤΟΣΟ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟ. ΕΧΩ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ.

ΑΦΗΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΖΕΙ ΕΚΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΘΥΜΩΝΩ ΜΕ ΤΡΕΛΟ ΠΕΙΣΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΘΕΛΩ ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΩ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΡΚΕΣΤΕΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ. ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΡΗ ΛΟΓΙΚΗ ΣΟΥ.ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙΣ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ. ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΟΥ.

ΑΛΛΑ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕΧΟΜΑΙ...

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕΧΟΜΑΙ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΔΕΙΛΙΑΖΩ ΝΑ ΣΠΑΣΩ. ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΒΑΘΙΑ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΕΜΠΝΕΕΙ. ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝ ΝΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΩ ΛΟΓΟ ΝΑ ΥΠΟΘΕΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΥΝΤΩΝΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΩ ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΟΙΤΑΩ.
ΕΤΣΙ ΘΑ ΣΕ ΞΟΡΚΙΣΩ.