0807-0808

Σήμερα συνειδητοποίησα ότι πέρασε ένας χρόνος. Όχι δεν κάνω γενέθλια. Καιρό ήθελα να κάνω έναν απολογισμό της περίεργης αυτής χρονιάς.

Η αρχή εδω μέσα έγινε με ένα πολύ πεισματάρικο κείμενο. Και καμιά φορά που το ξαναδιαβάζω καταλαβαίνω πόσο πολύ ηρέμησα.

Ο περσινός Αύγουστος έκτός από υπέροχες διακοπές είχε και έναν σημαντικό αποχωρισμό. Όχι χωρισμό. Αποχωρισμό. ' Ευχαριστώ για την εικόνα σου, καθισμένο δίπλα στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Ήσουν εκεί όταν έπρεπε και όλα τα άλλα συγχωρεμένα. '

' Κάποτε θα με πεις μαλάκα, γιατί έτσι είμαι...' είπες.

' Δεν ξεχνάω τι έκανες για μένα τότε, δεν θα σε πω μαλάκα. ' απάντησα. Και ακόμα το πιστεύω. (πέρασε καιρός απο τότε που είχαμε αυτή τη συζήτηση)

Εδώ μέσα...

Εδώ μέσα όλα καλά. Απο εδώ μέσα ξεκίνησαν υπέροχες ιδέες που πραγματοποιήθηκαν εκεί έξω σε ανύποπτο χρόνο. Θυμάμαι βράδια με πολύ καλή παρέα, πολύ αλκοόλ, φαγητό hand-made και taboo. Θυμάμαι να γνωρίζω συνέχεια κόσμο... Και να περνάω καλά μαζί τους. Να μοιράζομαι πράγματα που δεν έχω ξεστομίσει ούτε στους παιδικούς μου φίλους.

Περάσαμε πανσέληνους και χιόνια. Χαρές και λύπες και κλάματα... Θυμάμαι.

(και εσένα θυμάμαι και πρόσφατα ξαναδιάβασα ένα απο τα βιβλία με τα ορνιθοσκαλίσματα σου στην πρώτη σελίδα)

Στους εδώ και στους εκεί ένα μεγάλο ευχαριστώ. Σε όσους μίλησα, σε όσους αγάπησα, στους βόρειους και τους νότιους. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία στο τέλος του Μάη (πέρασα πανέμορφα, δεν σε ξεχνάω). Ευχαριστώ τα παιδιά που έγραψαν κείμενα ή ποιήματα που λάτρεψα. Κάποτε θα βάλω όοοοολα τα links.

Δεν φεύγω. Εδώ είμαι.

( ' Όπως σε θυμάμαι, ψάρι??...' ' Ναι, στη γυάλα μου... ' )

.

.

.

τραγούδι πολύ αγαπημένο

.
.
.

Καμιά φορά επιστρέφω στη βρεφική μου υπόσταση. Έχω ανάγκη να κοιμάμαι πολύ και να κλαίω για μία μπάλα παγωτό. Δεν έχω σε κάτι άλλο να πιστέψω. Προσπαθώ να περιορίσω τις ανάγκες μου. Σχεδόν τις αρνούμαι.

Κοιμάμαι πάντα σε εμβρυακή στάση, ξέρεις αυτή με τα γόνατα στο σαγόνι. Ανασφάλεια δηλώνει λένε οι ειδικοί. Ναι, μπορεί. Εγώ το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι προστατεύω όλα τα ζωτικά όργανα απ ‘το χτύπημα.

Και ας ξεκαθαρίσουμε κάτι:

Όλες μου οι ουλές είναι μπροστά… Και θα βλέπεις την πλάτη μου το βράδυ, σύμφωνοι?

.
.
.
Θα έρθεις να πάμε βόλτα μια μέρα?

Πάρε με και πες μου ναι.



Έλα...

.
.
.

Ήταν πριν ένα χρόνο που μου έβγαλες φύλλο πορείας.

Πέρασε γαμώτο. Πέρασε.

-Μπορείτε να με απολύσετε παρακαλώ? Η θητεία μου τελείωσε.

Εγώ γιατί κοιμάμαι και ξυπνάω σε γερμανικά ωράρια?

Φακ γιου Φακ γιου Φακ γιου.

-------------------------------------------------------------------

-Και που θα πας διακοπές φέτος??

-Στα χαρακώματα.

'The place to be', θα έλεγες γελώντας.

Το τραγουδάκι για σένα Θείε. (pata-pano)

.

.

Με 60 πυρετό μετράω σε χιλιόμετρα την απόσταση- έτη φωτός να ήταν γαμώτο - απο το μαξιλάρι ως τη ντουλάπα. Ένα συρτάρι χωρίς πάτο ίσως κρύπτη 24 χρόνια τώρα σε θυμάμαι σαν να ήσουν πάντα εδώ ( Μ΄αγαπάς λίγο πιά? Διαφορετικά τώρα αλλά για πάντα ναι) και ψάχνω να βρω τη ζάχαρη να την απλώσω στα σεντόνια και να βυθιστώ ήσυχη. Μα αφού δεν έφυγες ποτέ και μαζί χάσαμε, γιατί έχω πυρετό σε ρωτάω.

Άλλες φορές πιάνω κάτι φωτογραφίες και προσπαθώ να θυμηθώ πως ήταν. Ψέματα είπα δεν θέλω να ξεχνάω. Κάθε φορά η πρώτη φορά, αλλά εγώ πρέπει να περπατήσω- ελεύθερη με έμαθες να υπάρχω - και όχι να μπουσουλάω 8 χρόνια - έτη φωτός γαμώτο - στο χαλί των πιο κρυφών θέλω σου - των περασμένων και των για πάντα εδώ - κάποτε θα φτάσω το συρτάρι να πιάσω τη ζάχαρη. Κάποτε θα την άπλωνα, τώρα θα την καπνίσω λέω και θα φυσάω μέσα στο πιο κόκκινο στόμα σου το απο πεταλούδες γεννημένο. Το σιωπηλό, το υπερκινητικό. Θα κρύψω όλες τις Δευτέρες μου και εκείνες που κατάπιες χρόνια πριν - στο πα και χθες 7 είναι - πίσω απο το πάνω χείλος σου που είναι πιο μεγάλο και χωράει ακόμα και όλα τα τραγούδια του φόβου μου. Του φόβου που χάιδευες και έκλεινες στο υπόγειο πριν κοιμηθώ. Μα πως ρωτάω, τι στο διάολο γίνεται?

Αγάπη μου λες. Αγάπη είναι.

Διαφορετική αλλά πάντα αγάπη.

Και για μιά φορά ήταν σαν να το πίστεψα.

:)