Θα σου κρατάω το χέρι και θα κρύβομαι πίσω απο την πλάτη σου να μη βλέπω πόσο άσχημος είναι ο κόσμος. Θα σου κρατάω το χέρι ακόμα κι όταν σπας και θα σε μαζεύω, θα σε κολλάω, θα σε ξανακάνω δυνατό. Θα σου κρατάω το χέρι όταν φοβάσαι και όταν αμφιβάλλεις, θα σε κάνω να πιστεύεις ξανά. Θα σου μετράω τα δάχτυλα και θα καταλήγουμε πάντα στο δέκα και μετά θα τα φιλάω. Θα σου κρατάω το χέρι όταν φωνάζεις και όταν με κατηγορείς. Θα σου κρατάω το χέρι όταν θα έχεις άδικο. Θα σου κρατάω το χέρι όταν σου θυμώνω. Θα σου κρατάω το χέρι όταν έχεις κάνει λάθος. Θα σου κρατάω το χέρι όταν θα κάνεις πως δεν θες. Θα σου κρατάω το χέρι γιατί είσαι πιό δυνατός απο μένα. Θα σου κρατάω το χέρι για να μη φοβάμαι. Θα σου κρατάω το χέρι για να κάνουμε έναν ύπνο στα δύο ή δύο ύπνους σε ένα. Θα σου κρατάω το χέρι γιατί έτσι μόνο μου αρέσει. Θα σου κρατάω το χέρι και αύριο.

.

.

Explosions in the sky - Your hand in mine (είπε το κορίτσι)

Alexisonfire - Rough hands (είπε το αγόρι)

Οι 3 της ζωής μου. (Trailer)

Ένα Σαββατοκύριακο σκέφτομαι ότι έχω ανάγκη να γράψω για τις μαμάδες μου. 3 γυναίκες μπορώ να φωνάξω με το ''μαμά''. Ακούω μουσικές και σκέφτομαι. Μου λείπουν. Κάθε μία με το δικό της τρόπο, για το δικό της ''γαμώτο''. Όλες βρίζουν, ξεσπούν, κλαίνε, φρικάρουν, γελούν δυνατά, είναι πιό άντρες κι απο άντρες. Είναι τρεις, δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και έχουν τελικά αρκετά κοινά.

Μεταξύ ζωής και φαντασίας θα ικανοποιήσω την ανάγκη μου.

Electric Litany

Περίμενα στο πεζοδρόμιο. Ένα βρεγμένο βράδυ στην Αθήνα. Το μάτι μου έπεσε σε ένα αγόρι που είχε τους αγκώνες του τυλιγμένους με γάζες. Κοίταξα ερωτηματικά τον Κ. ''Είναι ο Electric Litany, κατά κόσμον Αλέξανδρος Μίαρης.'' Τον χάζεψα λίγο όσο μιλούσε στο κινητό του. Με ένα ωραίο ροκ κοτσίδι μου υποσχόταν πολλά για την συνέχεια. Μπήκαμε μέσα, πήραμε μπύρες, και κάθισα σε ένα σκαλοπάτι. Ο κόσμος ήταν λίγος και μυημένος. Είχα καιρό να πάω στο Gagarin. Με τα προφυλακτικά του και τα μπρελόκ του. Συλλογή έχουμε κάνει απο τέτοια. Θυμήθηκα που άκουσα σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό ότι οι Electric Litany δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν απο τους U2 στο ξεκίνημα τους. Το θεώρησα υπερβολή.

Η ώρα ήταν κιόλας 12.

Δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που ένιωσα όταν βγήκαν. Όταν άκουσα τη φωνή του. Απλά ευχήθηκα αυτά τα παιδιά να πάνε ψηλά. Να ακουστούν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Δεν πίστευα αυτό που άκουγα. Αν έκλεινα τα μάτια μου ήμουν μόνη μου στο κέντρο του χώρου και δεν υπήρχε ταβάνι. Θα ήθελα να τους ακούω και να μπαίνει βροχή και να ταξιδεύουμε μαζί. Εμένα η ψυχή μου εχθές καλύφθηκε. Άκουσα αυτό που έπρεπε να ακούσω τη στιγμή που θα το ένιωθα καλύτερα. Τώρα που έχω ακούσει ένα σκασμό μουσικές και διψάω για κάτι καινούριο.

Δεν γράφω κριτικές. Μόνο το συναίσθημα μου. Μόνο έτσι μπορώ. Κοιμήθηκα με τα ακουστικά στα αυτιά, ξύπνησα νωρίς γιατί μου έλειψαν. Αυτό ίσως σημαίνει ότι τους αγάπησα για πάντα.

.

Home

The Dunes

A Dream Worth Dreaming

Tear

Don't Fear The War

A Time (Never Be Late)

.

.

Και εδώ η συνέντευξη του Αλέξανδρου Μίαρη στο Δίφωνο.

The 15-songs game.

Μετά απο την πρόσκληση του πατέρα South of the river, βάζω 15 τραγούδια.

.

.

Goran Bregovic - Lullaby

Tuxedomoom - In a manner of speaking

Pearl Jam - Last Kiss

Porcupine tree - Lazarus

Snow Patrol - Run

Radiohead - Fake plastic trees

Muse - New born

Coldplay - The scientist

David Bowie - Heroes

Madrugada - Electric

Tindersticks - Rented rooms

Editors - Fingers in the factories

Γιάννης Αγγελάκας - Αιρετικό

Slipknot - Snuff

Active member - Άστεγη μπαλάντα

.

.

Έσβησα 5. Και θέλω να βάλω άλλα 30.

Γωνία γωνία. Με τη σκούπα χάιδευα το πάτωμα. Έπιασα και μάζεψα τα καλώδια, δίπλωσα τα ρούχα. Τα μύριζα πριν τα βάλω στη ντουλάπα. Αυτό δεν στο είπα. Σε περίμενα. Ένα σπίτι αγαπημένο. Ένα σπίτι που περνάω χρόνο. Εκεί σε βλέπω. Εκεί τα λέμε. Εκεί θυμώνουμε καμιά φορά. Όλα μέσα είναι. Όλα παίζουν. Εκεί σε παρατηρώ να ανοίγεις τα μάτια σου και να προσπαθείς να αναγνωρίσεις ποιά είναι αυτή η μορφή απο πάνω σου. Κλάσματα του δευτερολέπτου αναρωτιέσαι. Μετά ηρεμείς. Απλώνεις το χέρι και αρπάζεις την πρωινή μυρωδιά του σώματος. Χαιδεύεις και ξυπνάς. Μπορεί να ζητήσεις ένα ποτήρι νερό. Και σε παρατηρώ ανήμπορο να πιάσεις το ποτήρι καλά. Με τα μαλλιά ανακατεμένα, να πέφτουν στα μάτια, αγόρι σε πρωτόγονη μορφή. Με τις παλάμες μου μετράω το περίγραμμα σου όταν σε πετυχαίνω στο πλάι. Σου λέω ότι για αυτή τη γραμμή γράφονται μουσικές και λέξεις. Και ούτε ξέρω πως γίνεται και ερωτεύονται οι άνθρωποι. Τι συμβαίνει εκείνη την ώρα στο κεφάλι τους. Τι καταλαβαίνουν όταν βλέπουν ένα άλλο ζευγάρι μάτια. Σε τι τιμές εκτοξεύονται οι ορμόνες. Τι με κάνει να είμαι εξαρτημένη απο αυτή τη μυρωδιά στο λαιμό. Τίποτα να μην αλλάξεις. Με αυτό πιά, είμαι σίγουρη. Ότι ό,τι και να συμβαίνει, ΜΟΥ συμβαίνει.

.

.

---Oasis - Stand by me---