Τρίτη 25 Μαρτίου 2008




Στο σκοτάδι κάθομαι σε έναν καθρέφτη μπροστά,
Μετράω τις αναπνοές μου,
Μια πέφτουν πούπουλα

Μια βροχές δηλητήριο

Μάτια κόκκινα λαμπερά
Πτώση σεροτονίνης, πεθαμένη αναπαραγωγή ενζύμων

Ένα γιατρό.
Η
Ένα ροζ χάπι ή και τα δύο.

Ένα αυτί να ακούσει έστω και στηθοσκόπιο

Μία βόμβα έχω κρεμασμένη στα μαλλιά μου
Και βλέφαρα από κλωστές

Και αυτή η φωτογραφία που κάθε βράδυ πέφτει
Και κόβει βαθιά αρτηρίες
Αδειάζοντας με

Για ποια άνοιξη μιλάς…

Τι πάει να πει αχτίδα…

Μικρού λεξικού καινούριες λέξεις.

(Μόνο)

14 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

:) Καλησπέρα Χρύσα...

Chryssa είπε...

@hfaistiwnas

Γειά σου Ηφαιστίωνα... :))))

Ανώνυμος είπε...

forza e salute ragazzina :-)

Aurangel είπε...

Καλησπέρα και χρόνια πολλά κοριτσάκι μου.
Σήμερα είναι η τιμητική του ψαριού.
Γι'αυτό κρύψου για καλό και για κακό.
Όμορφο κείμενο.
Τελικά το α, κάνει ωραία παρήχηση.ποιος να το περίμενε.
Το κομμάτι απλά υέροχο.
Φιλιά πολλά

Negma είπε...

Δεν ξέρω για ποια Άνοιξη μιλάνε.

Άμα μάθεις, πες μου κι εμένα.

Sogian είπε...

Καλημέρα, κοριτσάρα μου.

Μέσα από το θλιβερό τοπίο που με μεταφέρεις, εγώ επιμένω...

Θέλω να βλέπω το φως πίσω από τον καθρέφτη! Και θέλω να πάρεις τα μάτια μου και να το δεις κι εσύ!

Love.

Chryssa είπε...

@analyze is paralyze

Να και τα ιταλικά...

@aurangel

Γλυκιά μου, τι κάνεις?
Ευχαριστώ για τα υέροχα λόγια.
Και ευτυχώς δεν είμαι μπακαλιάρος...
Φιλιά.


@ Negma

Την έσω αναζητώ... Αν και με την έξω δεν τα πάμε καλά τελευταία...

Ευχαριστώ για όλα (εντός και εκτός net)

@ένα πρόσωπο

Λοιπόν εδώ έχουμε θέμα,
Όπως σου είπα και στο τηλέφωνο αγαπητέ, δεν είμαι στη φάση που περιγράφω... Ευτυχώς όλα κυλάνε ήρεμα (εκτός απο κάτι τραγελαφικά που θα σου περιγράψω παραστατικά απο κοντά και αν είναι δε και με ταμπου θα γελάσουν και οι υπόλοιποι)

Φιλιά

ειρηνη είπε...

αχ τι λυπηρο κειμενο? αντε...
προτιμούσα το άλλο! ελπίζω να μην αισθάνεσαι και έτσι!

F είπε...

Νόμιζα ότι είχα καταφέρει να σου γράψω χθες ότι αυτό είναι από τα καλύτερα κείμενά σου. Κι ότι τα καταφέρνεις στην ποίηση όσο καλά τα καταφέρνεις και στα ιστοριόνια. Μη σου πω και καλύτερα.

καλημέρες. καταπληκτικό.

φιλιά

Chryssa είπε...

@ειρήνη

Τα λυπηρά κείμενα είναι τα αγαπημένα μου. Παρ΄όλ΄αυτά δεν νομίζω ότι είμαι απαισιόδοξη...

Φιλιά

@F

Πόσο μ΄αρέσει που είσαι εδώ... Σε μία περίοδο που με κυνηγάνε οι υποχρεώσεις όσο ποτέ.
Κάνουμε ποιήση λοιπόν το Σεπτέμβρη??

Φιλιά καταπληκτικέ δάσκαλε.

South Of The River είπε...

Ένα ακόμα φοβερό από σένα! Δεν έχω τι άλλο να λέω πια!

Φιλιά κυριακάτικα!

ΥΓ. Φιλιά και από τον Chris. Τον Cornell ντε!!!

Ανώνυμος είπε...

αυτά τα "α" κραυγάζουν τόσο δυνατά που κάνουν τις λέξεις να ρέουν ως σφαίρες...
και καλά κάνουν.
μας χρειάζεται.

καλησπέρα, χρύσα μου.

Chryssa είπε...

@south

Μου αρκεί που βλέπω πως ήρθες.
Αν έφερνες και τον Chris καμιά φορά θα το προτιμούσα!! χιχι

Φιλιά.

@Δημήτρης Αθηνάκης

Δημήτρη μου, μου χρειαζόταν.
Τα Α ουρλιάζουν... Όχι ακριβώς απο χαρά, ούτε απο απελπισία, δεν επαινούν, ούτε αποδοκιμάζουν...

Δεν έχουν συγκεκριμένο ρόλο. Απλά αιωρούνται...

Χάρηκα που πέρασες.
Πολλά φιλιά.

Παράξενος Ελκυστής είπε...

Έχεις "μια βόμβα κρεμασμένη στα μαλλιά" αλλά η πιο δυνατή, βραδυφλεγής βόμβα είναι το ίδιο το ποίημα σου. Για άλλη μια φορά μπράβο!