Κάτω απο άρρωστο φως μιάς λάμπας της ΔΕΗ βρίσκω για μιά φορά ένα πουγγί μαγικά αστέρια και ανοίγω τρύπα στην άσφαλτο να ξεθάψω τη σκόνη μου, ένα ξένο χέρι ακουμπισμένο νωχελικά στο γόνατο μου καίει τα μάτια και σημαδεύω άλλη μιά φορά τη ζωή μου με όσα έγιναν. Μία ξένη στιγμή, πηδάω απο βράχο σε βράχο περνώντας στην απέναντι μεριά των δεν-υπάρχεις σκέψεων μου, εγκλωβισμένη στη μέση, ψάχνω την ξένη ώθηση να σαλτάρω στις νύχτες σου. Μετά παραπάτησα στο σώμα σου και βρίσκομαι ακόμα-13 ώρες μετά-κρεμασμένη ανάποδα στην προβλήτα, με το κεφάλι μισό μέσα στο νερό χαζεύω τον ουρανό και σου λέω ότι είναι καλύτερα που βλέπω τα πάνω-κατώ. Έξωφρενική ομορφιά φορεμένη σε ένα σώμα, ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ. Λίγο πριν φύγεις έπαιζα με κάτι τσουλούφια και φώναζα ότι πάω όπου πάς. Όσο-Όποτε. Και μετά γύρισα με λερωμένα παπούτσια, κομμένα μαλλιά και ένα έγκαυμα στο γόνατο.
.
.
.
Τα ρέστα σου.
.
.
.
.
The Killers - For reasons unknown
6 σχόλια:
:)
Kαλό βράδυ..
μέρες και νύχτες στην πόλη του ποτέ ποτέ χρυσόψαρο
ας μην τις αφήσουμε μόνες :)
φιλί
θα σου δώσω αυτό που μου ζήτησες να δώσεις σε κάποιον, αν μου δώσεις κι εσύ αυτό να δώσω σε κάποιον.
Πάτσι?
@elen
Σιγά μην τις αφήσουμε μόνες! Μ΄έχεις για τέτοιο άνθρωπο?
@negma
Ουουουου και με το παραπάνω!!!
:))))))
Σου έχω αφήσει πρόσκληση για παιχνίδι στο blog μου (εφ’ όσον κάνεις κέφι, βέβαια).
Την κασλημέρα μου
γιατι.
γιατι.
γιατι.
μαζευτηκαμε τοσα κουρελια για διαγορετικους λογους.
γιατι δεν προσεξαν πως ειμαστε λαμπερα φορεματα.
Δημοσίευση σχολίου