xrysfish

Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008

.
.
.

Η χαρά είναι όταν περπατώ η ώρα 3 το ξημέρωμα, απο λίγη ώρα αφημένη σε μένα, και χοροπηδάω κουτσό στα πλακάκια του πεζοδρομίου. Τα είκοσι βήματα απο τη γωνία στο σπίτι, και οι χίλιες ιστορίες που μαρτυρούν τα πουλιά που ξαγρυπνούν μαζί μου. Το μόνο που ήθελα το βρήκες. Να με φιμώσεις και ό,τι έχω να πω να είναι δύο απλές λέξεις. Σε θέλω.
.
.
.

10 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...: Kαλημέρα..
η καλύτερη ώρα είναι όταν όλοι κοιμούνται..; 2 Νοεμβρίου 2008 στις 10:57 π.μ.
South Of The River είπε...: ΒΖΙΙΙΙΙΙΙΝΝΝΝ... ...

Να είναι έτσι και αύριο, κάθε μέρα και αύριο. Μόνο το φόντο μην κάνεις άσπρο και ανησυχήσω.

Φιλιά παιδί μου!; 2 Νοεμβρίου 2008 στις 8:43 μ.μ.
Negma είπε...: Και που να δεις πως θα είσαι μετά τους Τίντερστικς!!!!!!!!!!!!!!!; 3 Νοεμβρίου 2008 στις 12:30 μ.μ.
bright Φω είπε...: 3 η ώρα,
20 βήματα,
1000 ιστορίες,
2 λέξεις,

όμορφο το ξημέρωμα...

καλό απόγευμα χρυσαλίδα των αριθμών!
φιλιά!; 3 Νοεμβρίου 2008 στις 5:56 μ.μ.
librarian είπε...: Ωραίες λέξεις, ωραίες εικόνες; 3 Νοεμβρίου 2008 στις 5:58 μ.μ.
Aurangel είπε...: Ίσως η ύπαρξη κάποιου στο μυαλό μας είναι εκείνο που μας εναλλάσσει από παιδιά σε ενήλικες και η απουσία αυτού του έρωτα μας ξαναστέλνει πίσω πάλι.

Γιατί το λέω αυτό?
Μα γιατί οι 2, ανεβαίνουμε καλύτερα μαζι τα σκαλοπάτια.
Εύχομαι αυτό που ψάχνεις, να βρεθεί σύντομα στην ζωή σου Χρυσόψαρο!!!!!
Angel kiss; 3 Νοεμβρίου 2008 στις 10:05 μ.μ.
lucy είπε...: "..τη μνήμη όπου και να την ακουμπήσεις πονά.."

αφήνω εδώ την πρώτη μου γεύση; 4 Νοεμβρίου 2008 στις 9:14 π.μ.
Ανώνυμος είπε...: (σιωπη)
(και ξανα παλι αναγνωση)
(σιωπη)
(και ξανα παλι αναγνωση)
(σιωπη)
(μια μερα περναει)
(και ξανα παλι αναγνωση)
(σιωπη)
(δευτερη αναγνωση το αποπανω)
(και δε ξερω πως να εκφραστω)
(καληνυχτα); 4 Νοεμβρίου 2008 στις 8:25 μ.μ.
Y. K. είπε...: ντουπ ντουπ ντουπ (ντουπ) _ (ντουπ)_
/\
_______/ \
\________________________
______________________________________ .

καρδιογραφημα ηταν το παραπανω.

να ειχα τροπους να σου δωσω για να στραγγαλισεις το φοβο σου. μονο αυτο. να τον πνιξεις με τα νυχια και να παψει πια η υπουλη καρδια του να τρομαζει τη δικη σου.

η αμερικη ειναι μοναχα μια ηπειρος. μερικοι ανθρωποι δεν ειναι για μας. αλλα ακριβως γι αυτο μας πληγωνουν οσο τιποτε αλλο.χαιρετισματα σε αυτους. καιρος να καλοσωρισεις αλλους. ναι; ναι.-; 4 Νοεμβρίου 2008 στις 9:41 μ.μ.
τέλσον είπε...: to quote fei:

(σιωπη)
(και ξανα παλι αναγνωση)
(σιωπη)
(και ξανα παλι αναγνωση)
(σιωπη)
(μια μερα περναει)
(και ξανα παλι αναγνωση)
(σιωπη)
(δευτερη αναγνωση το αποπανω)
(και δε ξερω πως να εκφραστω)
(καληνυχτα); 5 Νοεμβρίου 2008 στις 3:44 π.μ.