..
Τα κλότσησα όλα. Και τώρα επιστρέφουν. Σχηματίζονται στο τραπεζομάντηλο τα μεσημέρια. Ανοίγουν τις ντουλάπες και μου πετάνε όλα τα ρούχα έξω. Μου κλείνουν το κινητό. Με κοροιδεύουν απο το τζάμι της τηλεόρασης. Υπάρχουν στοιβαγμένα στη χρονιά του θρήνου. Γεννήθηκαν μεσάνυχτα απο δύο σύννεφα που πάντα βρέχουν τις σελίδες μου. Τα έκρυβα στη μέσα θήκη της τσάντας, σε παλιά κουτιά παπουτσιών, πίσω απο ρήματα και εκφράσεις. Μίλαγα σαν να ήταν πεθαμένα. Ποτέ δεν τα αγάπησα πραγματικά, ποτέ δεν τα άφησα ελεύθερα να τριγυρίσουν πάνω στα γόνατα μου. Κάθε καλοκαίρι μόνο, μία μέρα πριν τις διακοπές τα μνημόνευα. Χαμογελούσα με τα κουφάρια τους και ζωγράφιζα φθινόπωρα στα κουτιά τους. Μικρός διασκεδαστής κάτω απο ετοιμόρροπες γέφυρες. Άνθρωποειδές χωρίς θεμέλια. Διαγράφοντας χορευτικές τροχιές γύρω απο ζωές κρυστάλλινες. Παραβιάζοντας οτιδήποτε γεννιόταν στο κεφάλι μου. Εκδίδοντας αντοχές και ισορροπίες. Αποκυήματα φόβων άνευ πατρώνυμου και αριθμού πρωτοκόλλου. Οι μυστικές μου κρύπτες χαθήκαν αυτό το καλοκαίρι. Πέταξαν στο πάτωμα ένα-ένα όσα ήθελα να είμαι και βρόντηξαν της πόρτα πίσω τους. Μικρά κομμάτια παζλ ανάκατεμένα, χαρτοπόλεμος γύρω μου. Και μία κορνίζα, επιτέλους άδεια, πίσω μου.
.
.
.
.
10 σχόλια:
Καλημέρα!!!
Όσο και να τα πετάμε, πάντα ξανάρχονται.. και συνήθως όταν δεν τα θέλουμε..
λυτρωτικό πράγμα το άδειασμα.
κάποιες φορές..
καλό βράδυ.
@hfaistiwnas
Δεν επιστρέφουν γιατί δεν έφυγαν ποτέ. Απλά κλείνουμε τα μάτια και δεν τα βλέπουμε.
Καλημέρα.
@αποτέτοιος
Είπατε τη μαγική λέξη. Άδειασμα. Αυτό ακριβώς. Που έγινε ανάγκη.
Όταν μεγαλώσω μάλλον θα γίνω ατρόμητη.
Καλημέρες.
κλειδωσέτα σ΄ένα μπαούλο, σαν αυτό το παλιό της γιαγιάς. Πέτα το σε μα ακρη στην σοφίτα και ξέχασέ το εκεί...αλλα θα έρθει πάλι κάποια στιγμη, οπου θα το ανακαλύπσεις μες στις σκόνες και θα το ανοίξεις όλο περιέργεια για αυτά που είχες ξεχάσει.
Μεγάλη γεννήθηκες Χρυσ...
οταν τα "μαζι" και οι "αγαπες" μικρυνουν τοσο και γινουν απλες τοσο οσο να μας χωρανε τοτε, νομιζω, ακομα κι αυτο το αδειασμα ειναι πιο ευκολο.
ναι, ψαρακι..
@stolenblood
Θα φτιάξω άλλα λέω... Πιό ωραία. Πιό ζωντανά και αυτόφωτα.
@Χνούδι
Είναι όλα τόσο βαριά που μάλλον έχω αναμνήσεις απο τα -60 μου.
@αλίσια
Το ''εγώ'' πως μεγαλώνει??
το mood μου πάει άψογα.. η κορνίζα άδεια ε; και ο χαρτοπόλεμος γύρω; μέσα σου βρίσκεται η όαση όμως.
μέσα ΣΟΥ.
επίσης χάλασε το κιν μου κι έχασα τα ονόματα..άδειασα κι εγώ..
φιλιά
Ανέστη μου με τα όμορφα λόγια σου. Μία άδεια πέρασε έτσι βρε και δεν ήπιαμε μπύρα.
Στέλνω άμεσα μήνυμα για να ξαναέχεις τηλέφωνο.
Σε φιλώ.
υγ: τώρα για το τι βρίσκεται μέσα μου, θα το αναλύσουμε.
μακάρι να τα καταφέρεις Chryssa. είναι ςραία η ελπίδα οτι μπορεό κανείς να διαγράψει το παρελθόν του η πράγματα που έχουν περάσει. πού είναι κρυμμένο αφτό το delete του εγκεφάλου?
Δημοσίευση σχολίου