xrysfish

Πριν κάμποση ώρα ήμουν σε μπαρ και έπινα κρασί. Σκέφτηκα ότι θα μετρήσω πόσες μέρες δεν είμαι εκεί. Πριν μπω στο μπαρ εκεί στο Μοναστηράκι συνάντησα τυχαία ένα φίλο αγαπημένο και τον έπιασα αγκαζέ να πάμε να βρούμε την υπόλοιπη παρέα. Μετά μίλησα πολύ και δεν έβγαλα το κινητό να τις μετρήσω. Συζητούσαμε πολύ ώρα, για τις παραστάσεις που θα πάμε, για τη Θεσσαλονίκη που θέλω να πάω σύντομα - δεν ξέρω γιατί - γενικώς ένα ευχάριστο κλίμα. Μετά από δύο ώρες είπε να φύγει. Άλλωστε δεν ήταν προγραμματισμένο. Είναι πολύ ψηλός και αυτός. Του ζήτησα να αγκαλιαστούμε λίγο. Πρότεινε τα χέρια του με προθυμία. Ησύχασα. Έχω φίλους. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα πολύ ψηλό σώμα με αγκάλιασε για λίγα δευτερόλεπτα μέσα στους καπνούς από τα τσιγάρα. Περίμενες ποτέ να γράψω τέτοια πράγματα? Εγώ όχι. Αλλά γίνεται. Η ζωή είναι μικρή για να μη λέω ότι θέλω. Ότι νιώθω. Η ζωή είναι πολύ μικρή γενικώς. Οπότε θα λέω ότι θέλω. Και θα εκφράζω την αγάπη μου όλο και περισσότερο γιατί θαρρώ όταν θα φύγουμε από δω η αγάπη που εκφράσαμε, που δείξαμε θα αφήσει ένα τόσο δα αποτύπωμα. Όχι τα πείσματα ούτε οι εγωισμοί, ούτε οι άσχημες κουβέντες. Που λες, χθες το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ γιατί ήταν πολύ κρύα τα πόδια μου, όχι μόνο οι πατούσες, όλο το πόδι. Και μου φάνηκε περίεργο γιατί είχα κάνει πολύ γυμναστική και συνήθως μετά κοιμάμαι αμέσως χωρίς να με ενοχλεί τίποτα. Σήμερα το πρωί που το ξανασκέφτηκα, κατέληξα ότι κάποιοι άνθρωποι κρυώνουν και από μέσα. Και αυτό θέλει επιδέξιους χειρισμούς. Δεν σώζεται με ένα καλοριφέρ ή με μάλλινες κάλτσες παρότι ξέρεις ότι μου βρίσκονται άπειρα ζευγάρια τέτοιες. Τις φόραγα και εκεί. Με τις μπέρτες. Και γέλαγες και με κορόιδευες και μου άρεσε. Και μετά θα σου έλεγα ''πάω για ύπνο'' και εσύ ''όχι ακόμα'' και εγώ ''ωωω δεν μπορώ άλλο πάω'' και εσύ ''τελειώνω το γκέιμ και έρχομαι'' και ερχόσουν 2-3 ώρες αργότερα αλλά ποτέ δεν με ενοχλούσε πραγματικά. Γκρίνιαζα για να είμαστε involved. Αλλά το ξέρεις και αυτό. Οι άνθρωποι κρυώνουν πριν κοιμηθούν, καμιά φορά και το καλοκαίρι. Δεν ήταν ποτέ τα υφάσματα που όριζαν τη θερμοκρασία μας, ούτε καν οι εποχές. Τα σώματα ήταν.

Καμιά φορά σκέφτομαι, συμβαίνει στ' αλήθεια αυτό? Το κάνουμε στ' αλήθεια?