ΗΤΑΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. ΠΑΙΖΑΜΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. ΕΙΧΑ ΠΟΛΛΑ ΚΟΥΒΑΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ ΠΟΥ ΕΒΑΖΑ ΤΟ ΛΕΥΤΕΡΗ ΝΑ ΤΙΣ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ. ΜΗΝ ΜΟΥ ΤΙΣ ΛΕΡΩΣΕΙ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΕ, ΕΓΩ ΜΙΛΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΜΑΓΙΟ ΜΟΥ. ΗΤΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟ. ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟ ΚΑΙ ΑΧΡΩΜΟ.
ΠΑΙΖΑΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ. ΜΕΤΑ ΤΡΩΓΑΜΕ ΚΑΡΠΟΥΖΙ. ΕΙΧΕ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ.
ΜΕ ΚΛΟΤΣΑΓΕ ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΛΕΓΑ ΑΥΤΟ. ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΑΝ ΠΕΥΚΟ. ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΑΛΛΙΑ ΠΕΥΚΟ.
ΕΙΧΕ 2 ΑΔΕΡΦΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΑΙΖΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΑΝ ΤΩΡΑ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΟΥ. ΕΝΙΩΘΕ ΗΡΕΜΟΣ. Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ ΚΑΤΙ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΛΕΥΤΕΡΗ. ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΜΕ ΣΤΕΝΟΧΩΡΟΥΣΕ...
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΘΑΙΝΑ ΜΕΤΑ...
ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΑΓΟΡΙ. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΟΜΩΣ. ΩΡΑΙΟ ΜΑΥΡΙΣΜΕΝΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΤΙΑ. ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ, ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΜΕΝΑ. ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΥΕ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΛΛΑΕΙ ΨΕΙΡΕΣ. ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ, ΠΟΥΛΗΣΑΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ. ΕΚΛΑΙΓΑ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ. ΕΚΑΝΑ ΑΛΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ, ΜΕΓΑΛΩΣΑ. ΠΗΓΑΙΝΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑ. ΔΟΥΛΕΥΕ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΜΙΣΟΛΟΓΑ. ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ, ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΚΑΙ ΕΦΥΓΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑ...
ΕΙΝΑΙ ΦΡΙΚΤΟ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙΝΟ ΜΟΥ. ΜΙΣΩ ΤΟ ΠΡΩΙ. ΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΞΥΛΑ ΕΝΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΙ ΑΣΠΡΟΙ, Η ΜΑΛΛΟΝ ΓΚΡΙ. ΕΙΜΑΙ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ 20. ΕΙΜΑΙ 20 ΑΙΩΝΩΝ. ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ ΠΟΤΕ ΩΡΑΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΤΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ.
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΙΛΙΟΚΟΜΜΕΝΑ. ΔΟΥΛΕΥΑ. ΠΕΙΝΑΓΑ.
ΤΟΥΣ ΜΙΣΩ ΟΛΟΥΣ.
ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ (ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΤΑΙΝΕ) ΚΑΙ ΠΙΝΑΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΤΑ. Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΕΓΙΝΑ ΑΝΤΡΑΣ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ. ΑΚΟΥΓΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ Ν' ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟΥ ΦΕΡΩ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΚΑΝ. ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ. ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ. Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΒΓΑΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΑΛΛΟΥ. ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΟΥΛΙ ΚΑΙ ΠΕΤΑΓΕ ΜΑΚΡΙΑ. ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΠΟΛΥ, ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ. ΟΤΑΝ ΕΚΛΕΙΝΕ Η ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΜΕ ΜΕΝΑ, ΑΚΟΥΓΑ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ. ΑΥΤΗΝΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΓΕΝΝΗΣΕ.
"ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΑΙΜΑ ΜΩΡΗ, ΝΑ ΣΑΠΙΣΕΙΣ"... ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑ ΓΙ΄ΑΥΤΗ.
ΜΕΤΑ ΠΙΝΑΜΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. ΕΙΧΕ ΠΛΑΚΑ. ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΓΥΡΙΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΑΙΜΑΤΑ ΠΑΝΤΟΥ...ΛΕΩ "ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΟΥΣΤΗ". ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΕΡΧΟΝΤΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ. ΦΩΝΕΣ, ΚΛΑΜΑΤΑ, ΙΚΕΣΙΕΣ. ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΥΦΛΑ. ΑΝΟΙΞΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ. ΗΤΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ 10 ΧΡΟΝΩΝ. ΗΞΕΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ.
ΤΟΤΕ ΜΠΗΚΕ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ. ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑ ΜΕ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ. ΤΟΥ ΕΣΚΙΣΑ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ, ΤΟΥ ΞΕΡΙΖΩΣΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ. ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ. ΑΚΟΥΓΑ ΝΑ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΚΑΡΦΩΝΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΒΡΙΣΚΑ. ΧΑΙΡΟΜΟΥΝ, ΕΚΑΝΑ ΚΑΛΑ. ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΗΓΕ ΟΜΩΣ, ΤΟΥ ΑΞΙΖΕ.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΛΕΕΙ ΕΧΩ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ. ΑΚΟΥ ΡΕ... ΕΓΩ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ... ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ ΡΕ ΟΙ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ?? ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΙΚΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ...
ΟΤΑΝ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΜΕΛΑΧΡΙΝΗ ΚΟΠΕΛΑ ΝΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΝΕΥΡΙΚΗ. ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΕΙΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕ. ΕΚΑΤΣΕ ΔΙΠΛΑ. ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΕΠΙΑΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΞΑΝΑΓΙΝΑΝ ΠΡΑΣΙΝΑ, ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ...
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΜΑΓΙΟ ΜΟΥ. ΗΤΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟ. ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟ ΚΑΙ ΑΧΡΩΜΟ.
ΠΑΙΖΑΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ. ΜΕΤΑ ΤΡΩΓΑΜΕ ΚΑΡΠΟΥΖΙ. ΕΙΧΕ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ.
ΜΕ ΚΛΟΤΣΑΓΕ ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΛΕΓΑ ΑΥΤΟ. ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΑΝ ΠΕΥΚΟ. ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΑΛΛΙΑ ΠΕΥΚΟ.
ΕΙΧΕ 2 ΑΔΕΡΦΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΑΙΖΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΑΝ ΤΩΡΑ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΟΥ. ΕΝΙΩΘΕ ΗΡΕΜΟΣ. Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ ΚΑΤΙ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΛΕΥΤΕΡΗ. ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΜΕ ΣΤΕΝΟΧΩΡΟΥΣΕ...
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΘΑΙΝΑ ΜΕΤΑ...
ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΑΓΟΡΙ. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΟΜΩΣ. ΩΡΑΙΟ ΜΑΥΡΙΣΜΕΝΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΤΙΑ. ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ, ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΜΕΝΑ. ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΥΕ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΛΛΑΕΙ ΨΕΙΡΕΣ. ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ, ΠΟΥΛΗΣΑΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ. ΕΚΛΑΙΓΑ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ. ΕΚΑΝΑ ΑΛΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ, ΜΕΓΑΛΩΣΑ. ΠΗΓΑΙΝΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑ. ΔΟΥΛΕΥΕ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΜΙΣΟΛΟΓΑ. ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ, ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΚΑΙ ΕΦΥΓΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑ...
ΕΙΝΑΙ ΦΡΙΚΤΟ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙΝΟ ΜΟΥ. ΜΙΣΩ ΤΟ ΠΡΩΙ. ΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΞΥΛΑ ΕΝΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΙ ΑΣΠΡΟΙ, Η ΜΑΛΛΟΝ ΓΚΡΙ. ΕΙΜΑΙ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ 20. ΕΙΜΑΙ 20 ΑΙΩΝΩΝ. ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ ΠΟΤΕ ΩΡΑΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΤΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ.
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΙΛΙΟΚΟΜΜΕΝΑ. ΔΟΥΛΕΥΑ. ΠΕΙΝΑΓΑ.
ΤΟΥΣ ΜΙΣΩ ΟΛΟΥΣ.
ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ (ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΤΑΙΝΕ) ΚΑΙ ΠΙΝΑΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΤΑ. Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΕΓΙΝΑ ΑΝΤΡΑΣ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ. ΑΚΟΥΓΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ Ν' ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟΥ ΦΕΡΩ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΚΑΝ. ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ. ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ. Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΒΓΑΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΑΛΛΟΥ. ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΟΥΛΙ ΚΑΙ ΠΕΤΑΓΕ ΜΑΚΡΙΑ. ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΠΟΛΥ, ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ. ΟΤΑΝ ΕΚΛΕΙΝΕ Η ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΜΕ ΜΕΝΑ, ΑΚΟΥΓΑ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ. ΑΥΤΗΝΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΓΕΝΝΗΣΕ.
"ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΑΙΜΑ ΜΩΡΗ, ΝΑ ΣΑΠΙΣΕΙΣ"... ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑ ΓΙ΄ΑΥΤΗ.
ΜΕΤΑ ΠΙΝΑΜΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. ΕΙΧΕ ΠΛΑΚΑ. ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΓΥΡΙΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΑΙΜΑΤΑ ΠΑΝΤΟΥ...ΛΕΩ "ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΟΥΣΤΗ". ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΕΡΧΟΝΤΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ. ΦΩΝΕΣ, ΚΛΑΜΑΤΑ, ΙΚΕΣΙΕΣ. ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΥΦΛΑ. ΑΝΟΙΞΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ. ΗΤΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ 10 ΧΡΟΝΩΝ. ΗΞΕΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ.
ΤΟΤΕ ΜΠΗΚΕ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ. ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑ ΜΕ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ. ΤΟΥ ΕΣΚΙΣΑ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ, ΤΟΥ ΞΕΡΙΖΩΣΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ. ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ. ΑΚΟΥΓΑ ΝΑ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΚΑΡΦΩΝΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΒΡΙΣΚΑ. ΧΑΙΡΟΜΟΥΝ, ΕΚΑΝΑ ΚΑΛΑ. ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΗΓΕ ΟΜΩΣ, ΤΟΥ ΑΞΙΖΕ.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΛΕΕΙ ΕΧΩ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ. ΑΚΟΥ ΡΕ... ΕΓΩ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ... ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ ΡΕ ΟΙ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ?? ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΙΚΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ...
ΟΤΑΝ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΜΕΛΑΧΡΙΝΗ ΚΟΠΕΛΑ ΝΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΝΕΥΡΙΚΗ. ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΕΙΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕ. ΕΚΑΤΣΕ ΔΙΠΛΑ. ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΕΠΙΑΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΞΑΝΑΓΙΝΑΝ ΠΡΑΣΙΝΑ, ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ...
9 σχόλια:
Νέμεσις και λύτρωση...δεν γινόταν να αποδωθεί καλύτερα χρυσόψαρο..
Πολύ καλό!
Λιτό κι όμως πλήρες, γεμάτο εικόνες,συναισθήματα,δράση.
Εκπληκτικές χρονικές εναλλαγές και απόδοση των καταστάσεων.
Μπράβο Χρύσσα!
Περιμένουμε με χαρά και τα επόμενα
το αερικό
Μου αρέσει πολύ Χρύσα μου, και ο τρόπος που γράφεις και το θέμα που έπιασες. Μ' αρέσει που κάτι που οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι ακραίο και σπάνιο, εσύ το αποδίδεις όπως ακριβώς είναι. Η διπλανή πόρτα.
hello!!!
Είπα να περάσω να πω ένα γεια.:))
Το κείμενο πολύ καλό.
analuse:
ΧΑΘΗΚΕΣ ΒΡΕ, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ? ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΣ?
ΑΕΡΙΚΟ ΜΟΥ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΣΟ ΚΑΤΑΤΟΠΙΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ.
nEGMA DEAR, ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ. ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΚΡΗ ΕΙΔΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΦΟΒΕΡΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ. ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΛΛΟΝ ΤΗΝ ΞΕΡΕΙΣ. ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΛΛΗ ΣΤΙΓΜΗ. ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ.
DUMBDOG: ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΠΑΝΤΑ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΣ!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. ΘΑ ΣΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ ΣΥΝΤΟΜΑ.
Super Χρυσόψαρο. Είχε δίκιο ο Δήμος που σε εκθείαζε... Και να σκεφτούμε ότι μόλις ξεκίνησες...
Χαιρετώ! Θα τα πούμε!
ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ.ΟΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ!
ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ!!!!!!!!!!!!!:-)
Το πρώτο μου σχόλιο μετά την πολλών μηνών αποχή... Κι όμως, ρε Χρύσα! Δε θα μπορούσα να βρω καλύτερη ανάρτηση... Κοριτσάρα μου, όλα τα λεφτά! Σε θαυμάζω και είμαι περήφανος που σκέφτεσαι έτσι. Μοιάζουμε και σ' αγαπάω πολύ περισσότερο γι' αυτό το λόγο! Γιατί αν δεν υπάρχει καθρέφτισμα του εαυτού μας στο διπλανό μας δεν τον νιώθουμε, δεν τον καταλαβαίνουμε, δεν τον ακούμε... Πόσο μάλλον όταν ο διπλανός βρίσκεται μια ανάσα μακριά. Κι ας είναι αμέτρητα τα χιλιόμετρα... Εξαιρετικό!
....
τοσο ποναει.....
που ειναι η λυτρωση....
που ειναι η γαμημενη δικαιωση........
Δημοσίευση σχολίου