3 (killing reality)

Θέλω να μου χαρίσεις 3 λεπτά. Να καπνίσουμε ένα τσιγάρο αντικρυστά. Στο τραπέζι της κουζίνας δίπλα στο φωταγωγό. Τίποτα παραπάνω. Δεν θέλω να έχει πανσέληνο. Ας έχει ένα μισό φεγγάρι ένα βράδυ Τρίτης.

3 λεπτά να με κοιτάς – μόνο εμένα- να φυλακίσω τη μαύρη σου ματιά μέσα μου. Και να κάθεσαι στην παλιά καρέκλα και να μ΄αφήνεις ν΄ακουμπάω το βλέμμα μου στην κοιλάδα του προσώπου σου. Να ξεκουράζεται στην καμπύλη του λαιμού σου. Και το τσιγάρο θα καίει στα δάχτυλα μου και θα μειώνει το χρόνο. Δεν θα βιαστώ, θ΄ανακαλύψω κάθε κρύμμενη πτυχή του εγώ σου. Ρουφηξιά στη ρουφηξιά μπορεί ν΄αγγίξω τα δάχτυλα σου και να μου πούνε μυστικά. Απ’ αυτά που μπορεί να μην αξίζω να μάθω, απ΄αυτα που λένε τα παραμύθια. Τα παραμύθια που χρόνια τώρα με κυβερνάνε.

Δεν θα φοράω τα καλά μου, ούτε θα σου πω τα νέα μου. Eίμαι τόσο κουρασμένη, θέλω 3 λεπτά μόνο. Να ησυχάσω. Να νιώθω οτι είσαι εκεί και να παίξω με το γέλιο σου, να πειράξω τα μαλλιά σου. Ν΄αφήσω τις παλάμες μου να ξεκουραστούν πανω στα γόνατα σου. Να ΄ρθουν 3 στιγμές να με ξαναγεμίσουν. Και να’ χω δύναμη να περπατήσω προς το μέρος σου, ν΄ακούσω τη φωνή σου, να διαβάσω τα σημάδια.

Όταν τελειώσει το τσιγάρο και σηκωθείς θα σ΄αποχαιρετήσω. Μ’ένα βιαστικό φιλί θα κλείσω την πόρτα και θα ψάξω το υπέροχο σου τίποτα, το τεντωμένο μου σχοινί, τα ροκανίδια της ύπαρξης σου, τις σταγόνες της δικής μου.

Θα ταξιδεύω πάλι, θα ψάχνω να βρώ νεράιδες και πρίγκηπες να σου κεντάω παραμύθια. Παραμύθια για να διαβάζεις και να μυρίζεις την αγάπη αφού δεν μπορείς να τη δεις. Θα μαζεύω τα κύματα να ξεπλένω τις σκέψεις σου, να τις κάνω υποφερτές για να μην κλαίς. Τα μεσημέρια θα στήνω ενέδρα στον ήλιο και θα τον πιάσω. Θα τον βάλω στο μπαούλο μου και θα σου τον φέρω να τον κρεμάσεις έξω απο την πόρτα σου. Τα βράδια που δεν θα με παίρνει ο ύπνος θα κλέβω ένα-ένα τ΄αστέρια και όταν σε βρω θα σου χαρίζω ένα κάθε νύχτα για να φωτίζουν τα βήματα σου και να μην φοβάσαι πια.

Θα παρακαλέσω και τον άνεμο να σου φτιάξει ένα τραγούδι που θα λέει για το ταξίδι μου, κι έτσι αν δεν προλάβω, αν ναυάγησω, αν πιστέψεις και αν πονέσεις να ξέρεις που θα βρεις την αγάπη.

Στην αμμουδιά στο ξύλινο μπαούλο.




(γεμάτη αποτσίγαρα)