Σε μία μαύρη λαμαρίνα σε ονειρεύτηκα
και μετά αστέρια
που κάνουν ακροβατικά πάνω σε νερό με αλάτι γεμάτο
που κάνουν ακροβατικά πάνω σε νερό με αλάτι γεμάτο
ένα αστείο η ώρα 4 μου χτύπησε τα βλέφαρα
έκανα ότι δεν άνοιξα - δεν είχα σύνθημα ακούσει γι΄αυτό
κλείδιά ψαρεμένα απο άμμο και κλάματα κουδούνισαν
κλάκ ξεκλείδωσαν 2 χείλη ή μπορεί και 4.
Ποτίστηκα και εγώ με ένα μπουκάλι bacardi
ποτήρι να ανθίζουν πράσινα φύλλα.
Και νόμιζα ότι ακούμπησα ένα φεγγάρι καινούριο.
Και 7 κουβέντες κάθισαν στον καναπέ,
απο αυτές τις μεθυσμένες τις όμορφα ντυμένες.
Τις ξεχασμένες απο καιρό.
Ωριμη εφηβεία, κλεισμένη σε full-time αστικά πρέπει.
Άννα,
πάμε να δούμε ποιά πετάει πιό γρήγορα?
8 σχόλια:
Όποια πετάει θα έχεις την ελευθερία της... δεν χρειάζεται να πετάει ψηλά...
Ποιο είναι το αντίστοιχο του "φάε τη σκόνη μου" στον ουρανό;;;
Φάε την αστερόσκονή μου, ίσως;;;
δε με λενε αννα. ομως ανταποκρινομαι στο καλεσμα. ηδη λαδωνω τις κλειδωσεις μου. πολυ καιρο σε αχρηστια αυτα τα φτερα.
φιλια, φιλια φτερωτα
Blogoαπείχα, περίεργη φάση. Και μετά από καιρό έρχομαι και διαβάζω αυτό...
Ευτυχώς, όπως πριν!
Φιλί καλό μου!
@hfaistiwnas
Χρειάζεται να πετάει γρήγορα όμως... Και να φεύγει. Όποτε και για όσο.
@Negma
Έσενα θα σε ταίσω ονειρόσκονη...
Άλλωστε αστερόσκονη έχεις πολύ. Και όποτε χρειάζομαι μου δίνεις.
Φιλια
@alicia
Για βάλε φτερά και πάρκαρε με αλάρμ στο πρώτο συννεφάκι... επιδιορθώνω και τα δικά μου και φύγαμε.
@south
Ευτύχως ναι... Αυτό σκέφτομαι κι εγώ. Είναι καλό κάποια πράγματα να μένουν τα ίδια, για μένα τουλάχιστον.
Μη χάνεσαι ρε.
Απλά υπέροχο...καλή σου μέρα.
φτερά δεν μας έμειναν, σε αυτόν τον καύσωνα της ψυχής
λίωσανε, μαράθηκαν...
κι εμείς...
συνηθίσαμε, κολλημένοι στην γη,
να κοιτάμε με νοσταλγία τον ουρανό...
Δημοσίευση σχολίου