Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

House is not a home. (καμία σύνδεση με ό,τι ακολουθεί)

*Τελειώνει. Μία γουλιά έμεινε. 10 μήνες θα περιμένεις ξανά να ωριμάσει το επόμενο για να το σερβίρεις. Σε χούφτες αλμυρές.
*Σκέφτομαι μήπως τελικά φτιάξω ένα ποστ με όλα τα τραγούδια που άκουσα φέτος. Αυτά που αγάπησα.
* Μετά ίσως να ξεχωρίσω ένα. Γιατί θυμάμαι κάτι μικρό, τόσο δα, να συνοδεύεται με αυτό. Ενα μπλέ φως πάνω σε ένα πρόσωπο. Τα μικρά χαζά καθημερινά πράγματα που γίνονται τόσο καινούρια.
* Ζωγράφου, Παγκράτι, Καισαριανή, Γκάζι, Μαλακάσα, Σούνιο. Μουσική.
* Έμαθα διάφορα για τη μηχανή του αυτοκινήτου μου, έμαθα να μοιράζομαι, έμαθα να δίνω, να προσέχω, να είναι ένας άνθρωπος πάνω απο όλα και όχι μία ευχάριστη κατάσταση. Καμιά χαρά που πηγάζει απο το εγώ, δεν κρατάει παραπάνω απο τη διήγηση της. Ενώ το εμείς...
* Πληρότητα ξέρεις άραγε τι είναι?

Το καλοκαίρι πέρασε και κανείς δεν γλιτώνει απο βέβαιη κατάθλιψη. Ιδανικοί αυτόχειρες όσοι συνάντησα στην εθνική να οδηγούν υπνωτισμένοι. Είναι αλήθεια λυπηρό να πρέπει πάντα να γυρνάμε σε ότι δε γουστάρουμε. Άνθρωποι αγχωμένοι. Που πεθαίνουν έντεκα μήνες για να να κάνουν τρεις πλύσεις στομάχου σε ένα μήνα διακοπών. Δυστυχώς ξέρω πολλούς τέτοιους. Βλακείες γράφω. Άλλωστε το καλοκαίρι μου δεν είναι για γράψιμο. Κάποιοι το έζησαν απο κοντά. Εμένα μόνο ένα αλτσχάιμερ μπορεί να μου το πάρει. Η ώρα δύο το μεσημέρι και ο αέρας έξω ρίχνει της γλάστρες. Σπίτι ''μου''. Σπίτι ''μας'' δεν έχει γλάστρες. Έχει όμως ένα άλλο είδος ζωής. Το συναρπαστικό κόσμο των διπλών πραγμάτων. Αυτή την αλκοολούχα αναπνοή και τα γεμάτα τασάκια. Τις φιάλες στο ψυγείο και τα γυμνά πόδια. Μία σημαντική εντεκάδα και κίτρινα post-it χωρίς to do list. Μόνο αποφθέγματα χαζά, στιγμιαία. Μα αληθινά πολύ. Θα ζωγραφίσω το χέρι μου, το αποφάσισα. Θα έχω και το ψάρι μου μαζί παντού. Θα γεράσω με ένα ψάρι στο δεξί μου καρπό. Ο χειμώνας δεν ξέρω τι θα φέρει. Ξέρω ότι τις Κυριακές το πρωί θα κάνω ταξίδια. Δύο μέτρα είναι η απόσταση. Αργά και βασανιστικά θα τη διανύω. Απο το μέτωπο στις φτέρνες και πάλι πίσω. Ναι.
.
Και αυτό για καλό φθινόπωρο:
Viza - Breakout the violins.