Κοίτα, τώρα πατάμε κουμπιά και βγάζουμε λέξεις. Κάποτε μου έκλεψες τέσσερις σελίδες χειρόγραφα την ώρα που κοιμόμουν. Θα είχε πλάκα να μάθω που βρίσκονται τώρα... Αν σε ρωτούσα θα έβρισκες μία απάντηση ''στο τρίτο συρτάρι του γραφείου''. Και ας έχουν ανακυκλωθεί χιλιάδες φορές μέσα σε δύο χρόνια απο την πρώτη τους ρίψη σε ένα high tech κάδο απορριμάτων. Αυτόν που κόβει τα χαρτιά σε λεπτές λωρίδες. Που χωρίζει τις προτάσεις και ανακατεύει τις κτητικές αντωνυμίες. Που χωρίζει τον έρωτα σε πέντε γράμματα μακριά πια το ένα απο το άλλο. Και μετά κόβει σε χιλιάδες κομματάκια και αυτά τα πέντε γράμματα και άλλες ενδιαφέρουσες πεντάδες αιώνιων λέξεων και τις κάνει γραμμές και κουκκίδες και μετά όλα σκόνη, και μετά όλα σκόνη, και μετά όλα σκόνη...
Ίσως να ταξιδεύουν σε υπονόμους και σωλήνες κάτω απο την Αμερική και η βρύση σου να στάζει κάθε βράδυ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
ανακύκλωση σκέψεων..
Ας είναι,
θα γράψεις άλλες. Και να σκιστούν και να πεταχτούν και να κλαπούν και να χαθούν, ας είναι. Το θέμα είναι να βγουν από μέσα σου...Και θα τις ξαναβρείς μπροστά σου μια μέρα.
Όσο δύσκολο και αν ακούγεται νομίζω ότι πρέπει, όπως είπε και η loulita, να γυρίσεις σελίδα και να ξεκινήσεις να γράφεις απ' την αρχή. Και λέξεις όπως ο "έρωτας" σβύνουν με τον καιρό κι ας μην έχουν πεταχτεί οι σελίδες που είναι γραμμένες. Δεν κρατούν στην ίδια σελίδα αιώνια!..
Καλησπέρα!
ίσως πάλι να αιωρούνται πανω από τα κεφάλια μας, να λικνίζονται σε κάθε απαλό φύσημα του ανέμου και να κρυφοκοιτάνε από τα παράθυρα χαμογελώντας..
Δημοσίευση σχολίου