Σοφία.

Το 2000 έπαθα την πρώτη κρίση πανικού. Ήμουν σε μία παραλία, ήταν απόγευμα και είχε πολλά παιδάκια που φώναζαν. Το βασικό όμως ήταν ότι ήμουν αρκετά μακριά απο το σπίτι μου. Αρκετά... 3 ώρες απο το σπίτι. Φυσικά και δεν οδηγώ σε αυτή την κατάσταση που νομίζω ότι αποχαιρετώ για πάντα τον κόσμο τούτο. Έμεινα εκεί, καταμεσής της φύσης, χωρίς να μπορώ να μιλήσω για αυτό. Δεν ήξερα τι ήταν, φοβόμουν πολύ. Αν το έχει περάσει κανείς σας, θα ξέρει πως το πρώτο πράγμα που σκέφτεται είναι ότι παθαίνει έμφραγμα.
Μετά απο καιρό έμαθα. Με ειδικούς και με δική μου έρευνα ξέρω να σας πω τα πάντα για τις κρίσεις αυτές. Συσσωρευμένο άγχος, στρες, ανασφάλειες. Ήμουν ένα μικρό κουτί που αποθήκευα μεγάλα άσχημα πράγματα.
Μία άλλη φορά απο την πίεση λιποθύμησα σε ένα μπαρ. Ήταν νομίζω κοντά αυτά τα δύο ημερολογιακά. Απο το 2000 άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. Το αποτέλεσμα ήταν μία σωρεία φόβων και ''δεν πρέπει'' πραγμάτων. Μόνη λοιπόν, στο σπίτι, με τα ταμπού μου και τους φόβους μου.
Δραματικά δεν νομίζω ότι άλλαξε κάτι όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα δεν μπαίνω σε αεροπλάνο. Αυτή θα ήταν μία δραματική αλλαγή, να έμπαινα σε ένα αεροπλάνο χωρίς να νομίζω ότι θα σκάσω εκεί μέσα ή ότι θα μας καταρρίψουν πάνω απο μία ζούγκλα με πεινασμένους ιθαγενείς. Κάτι καλό δεν έχω γράψει τόση ώρα... Αν ήξερε ο Φίλιππος για αυτά? Μα φυσικά, κι εκείνος πρέπει να είχε κρίσεις αλλά δεν θα το παραδεχτεί ποτέ. Θεωρεί ότι δεν έχει άγχος πιά, ότι το έχει νικήσει. Η γιαγιά μου θα έλεγε ''κούνια που τον κούναγε'' αλλά δεν είναι για να γράφονται αυτές οι εκφράσεις. Ε? Μάλλον όχι. Το άγχος είναι πολύ κακός σύμβουλος, χαλάει το δερματάκι και αφήνει υπολλείματα στον οργανισμό μας. Αλλά εγώ έχω τόνους να σας δώσω αν ξεμείνετε.
Την εικοστή έκτη Δεκέμβρη καθόμουν σε ένα μπαρ με μία φίλη. Μπορεί να σας έχει συμβεί, να νιώθετε ότι δεν πάει πιό κάτω, ότι ήταν να γίνει έγινε, τώρα μόνο πιό καλά μπορούν να πάνε τα πράγματα... και όλα αυτά που κάποιος υπεραισιόδοξος άνθρωπος θα βρεθεί να πει χωρίς καμία βεβαιότητα ότι θα τα θυμάστε και την επομένη το απόγευμα που θα ξυπνήσετε.
Όμως εγώ ένα πρωί με λιακάδα και πολύ κρύο, θα ξεχνούσα τα πάντα και θα αναρωτιόμουν απο που μου ήρθε. Ο Φίλιππος.