Κάτι θλιμμένες νύχτες σαν και τούτη ψάχνω κάτι σε όσα πέρασαν. Και σε αυτά που θα ήθελα να έρθουν, που μπορεί να μην έρθουν ποτέ, γιατί δεν θα θελήσουν, ίσως...
Εύκολη η τράμπα απο την ύπαρξη στην ανυπαρξία...Εντάξει, να ανοίξω μία μπύρα.
Να σε πάρω ένα τηλέφωνο σήμερα να σου πω ότι φοβάμαι? Να κάνεις ότι δεν σε ενοχλώ, να σου το κλείσω βιαστικά και μετά να σπάσω τον πρώτο καθρέφτη που θα με αντικρύσει σε αυτό το σπίτι. Κι αν σου πω ότι είναι αργά πιά για να πάμε στην Αμερική, σε πρώτο πλυθηντικό, όσο μπορώ να τον χρησιμοποιώ (ψεύτικα και ελαφριά), ελπίζω να μην αντιληφθείς ούτε ένα δράμι απο το βάρος της λέξης που τόλμησα και άρθρωσα. Το βάρος του αργά.
.
.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 σχόλια:
εντάξει. θα ανοίξω και εγώ μια μπύρα.
στην υγειά σου.
e aman dld
tha me pareis mazi sou stin katrakyla, stamata.
kai stin ameriki de tha pas me AYTON , exoume yposxethei stis aderfes lemperis na pame mazi!!
ante xamogela..
Αργά ε?... Αργά για να πεις καληνύχτα, νωρίς για να πεις καλημέρα. Είναι ώρα 0. Και μεσ' στην ησυχία κυκλοφορούν λίγο πιο 'κει κάτι αναμνήσεις... Είναι ώρα για μπύρα, ίσως κ' ένα τσιγάρο. (Και ας μην καπνίζω...)
(Άσχετο: Τώρα πάντως που το σκέφτομαι, πότε δεν είναι ώρα για μπύρα?).
Νύχτα είναι θα περάσει...
Την τρέμω αυτή τη λέξη. Την τρέμω.
Ίσως γι' αυτό κάποια πράγματα σχεδόν τα βιάζω.
Πως φοβάμαι μην πάει "αργά"...
Υ.Γ. Επιτέλους αξιώθηκα να διαβάσω για τον Φίλιππο και την Σοφία. Γνώριμοι... Μ' αρέσει!
σου έστειλα την πρόσκληση
πες μου αν την έλαβες
γιατί κάτι γίνεται εσχάτως
μάλλον υπάρχει πρόβλημα
τεχνικό-δεν έχω καταλάβει
τέλος πάντων,αν την έχεις πάρει
θα πρέπει να κάνεις αποδοχή για να μπορείς να μπαίνεις στη θάλασσα
ευχαριστώ
φιλιά
Δημοσίευση σχολίου