.
.
Με τη σιωπή μου προσπαθώ.
Με τη σιωπή μου αγαπώ. Και μισώ.
Ξεβολεύομαι. Συνηθισμένη κατάσταση. Δυό ρούχα και μιά οδοντόβουρτσα. Μέχρι να τα τακτοποιήσεις βρίσκονται πάλι στο πορτ μπαγκάζ και ούτε γειά. Βαρέθηκα να σιωπώ.
Με τη σιωπή μου σου φωνάζω ότι θέλω να σε μάθω. Ανοίγεις τα μάτια και δεν ξέρω αν βλέπεις γκρι τον ουρανό.
Κάποτε θα γίνει και δικό μου αυτό για το οποίο θα έχω συμφωνήσει. Θα συμβάλλουμε σε ένα παντοτινό έγκλημα. Θα έρθουν έτσι τα πράγματα που για πάντα θα μας λείπει λίγο αίμα, λίγα δάκρυα. Θα τα έχουμε χαρίσει απλόχερα σε μία συνθήκη που απο μαιευτηρίου μας ακολουθεί. Ιδανική και αναγκαία. Αυτή του ''όποιος αγαπάει πάει παντού''. Του ''όποιος αγαπάει καταλαβαίνει τα πάντα''. Του ''όποιος αγαπάει συγχωρεί''. Καλουπωμένες αναπνοές.
Με τη σιωπή μου πετάω σε ιδανικά μέρη. Σε αυτά που κρύφτηκα για να μη με βρεις ποτέ. Σε αυτά που δεν είχαν τίποτα να κρύψουν. Σε αυτά που η σιωπή ήταν η μόνη αναγκαία συνθήκη. Εύκολο. Καπνίζεις, ανοίγεις μία μπύρα και ξέρεις κιόλας τα πάντα.
Η ελευθερία είναι μέσα μας και αυτό όταν θα σε ξέρω θα στο αποδείξω.
Βαρέθηκα να τα μαζεύω απο παντού και να σέρνω πίσω μου καπνισμένους τοίχους. Για χρόνια, ακόμα θυμάμαι τις στιγμές που έβαζα πρώτη και έφτανα τέσσερις χιλιάδες στροφές.
.
Καληνύχτα φόβοι. Όχι, αυτό κάνε ότι δεν το άκουσες ποτέ.
.
.
