xrysfish

.
.

Οι γάτες νιαουρίζουν περίεργα απόψε. Θυμάμαι που μου είπες ότι όταν γεμίζει το φεγγάρι ξεχειλίζουν τα νερά στους ποταμούς. Και τα ψάρια που ζούν σε αυτούς μπορεί να βρεθούν στη στεριά και να πεθάνουν. Ή να τραμπαλίζονται στα ρεύματα απο ένα έως έξι μερόνυχτα. Αυτή ήταν η απάντηση μου. Δεν θυμάμαι αν γέλασες. Προσπαθώ να θυμηθώ με ποιό αστείο γέλαγες. Μα ούτε αυτό δεν μπορώ. Τραμπαλίζομαι και εγώ χάνοντας την ισορροπία μου κάθε δευτερόλεπτο. Υπερπροσπάθεια να κρατηθώ στον υπο ανέγερση κόσμο σου. Ζωγραφίζω ερωτηματικά και κόκκινες τελείες. Τις χρησιμοποιώ τρεις τρεις για να λέγονται αποσιωπητικά. Να με κάνουν να σωπαίνω και να καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Στοιχηματίζω ότι σε χάνω και ότι τρέχουμε ο ένας πάνω στον άλλο με τρελή ταχύτητα. Αυτό που φτιάξαμε ένα χαζό φθινόπωρο και κάθε πρωί το προσκυνάμε, το στήνουμε σήμερα στα δέκα μέτρα και παραγεμίζουμε τα όπλα. Όποιος προλάβει θα σέρνει το κουφάρι μας. Όλες μου οι κεραίες βρωμάνε μελαγχολία και σε τίποτα δε σου μοιάζω. Κρύβομαι στη σκιά σου και κλείνω τα μάτια μου στη λάμψη σου. Θα ήθελα να σου γράψω μία μέρα ότι καλοκαίρι σημαίνει μονή αιώρα για δύο στο μπαλκόνι σου. Αλλά όσο και αν προσπαθήσω σήμερα το μόνο που μπορώ, είναι να σου γνέψω όχι και να ανεβάσω τη ματιά στον ουρανό για να δεις και το λόγο.

.

.